PRAWO DO ŚMIECHUSZKOLENIA W ZAKRESIE PRZECIWDZIAŁANIA PRANIU PIENIĘDZY ORAZ FINANSOWANIU TERRORYZMU
Olga Nowak lipiec 2010 Przeciwdziałanie finansowaniu terroryzmu i praniu pieniędzy staje się w ostatnich latach nie tylko metodą prewencyjnej walki z przestępczością, ale również źródłem – o czym mowa w niniejszym artykule – wyjątkowo uciążliwych dla przedsiębiorców obowiązków. Nowelizacją ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu z dnia 25 czerwca 2009 r. znacząco rozszerzono krąg podmiotów zobowiązanych do jej stosowania (tzw. instytucje obowiązane) poprzez objęcie dyspozycją jej przepisów wszystkich przedsiębiorców przyjmujących płatności za towary w gotówce o równowartości co najmniej 15 000 euro, również gdy należność za określony towar jest dokonywana w drodze więcej niż jednej operacji. I tak, zgodnie z art. 10a ust. 4 ww. ustawy, instytucje obowiązane muszą zapewniać udział pracowników, wykonujących obowiązki związane z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu w instytucji obowiązanej, w programach szkoleniowych dotyczących tych obowiązków, w szczególności zaś rejestrowania potencjalnie niebezpiecznych transakcji, stosowanie środków bezpieczeństwa finansowego, sposobu analizy i oceny ryzyka oraz obowiązku informowania o transakcjach Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej (dalej GIIF). Szkolenia powinny się dzielić na szkolenia dla kadry kierowniczej i dla kadry niższego szczebla. Te pierwsze powinny w szczególności dotyczyć metod nadzoru, metod opiniowania przedłożonych przez pracowników analiz, na podstawie znajomości procedur prania pieniędzy, oraz zasad współpracy z GIIF. Szkolenie kadry podstawowej z kolei – rozpoznawania transakcji nietypowych, postępowania z klientami. Przeprowadzanie szkoleń pracowników instytucji obowiązanych w zakresie nałożonych na nie zadań należy do zadań GIIF. Przyjęte w ww. ustawie rozwiązanie wprowadza kary pieniężne za braki proceduralno-organizacyjne, które są nakładane przez GIIF w drodze postępowania administracyjnego. Maksymalna wysokość kary została określona kwotowo, przy pozostawieniu GIIF swobody decyzyjnej w nakładaniu kary o określonej wysokości, zależnej od rodzaju naruszenia oraz dotychczasowego przestrzegania przepisów ustawy w przypadku niezrealizowania obowiązku szkolenia pracowników maksymalna możliwa kara wynosi 100.000 zł. Instytucje obowiązane mają obowiązek przeszkolić pracowników oraz dostosować procedury wewnętrzne do wymagań określonych w art. 10a w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej, czyli do dnia 8 października 2010 r.
|
